Szczepienia odgrywają ważną rolę in profilaktyce zdrowotnej, wykraczającą poza ochronę przed chorobami jedynie zakaźnymi. Współczesna medycyna coraz częściej wykorzystuje immunizację także jako narzędzie zapobiegania niektórym chorobom niezakaźnym, w tym nowotworom.

Jednym z najlepiej poznanych przykładów jest szczepienie przeciw wirusowi brodawczaka ludzkiego (HPV), który odpowiada za rozwój raka szyjki macicy, a także innych nowotworów, takich jak rak odbytu, gardła czy prącia. W tym kontekście szczepienia określane są nawet mianem „onkoprewencji”, ponieważ pozwalają ograniczyć ryzyko rozwoju chorób nowotworowych poprzez eliminację czynnika sprawczego.

Skuteczność takiego podejścia została potwierdzona w badaniach populacyjnych. W Szkocji, dzięki powszećhnemu programowi szczepień przeciw HPV, odnotowano znaczący spadek zachorowań na raka szyjki macicy. Co szczególnie istotne, wśród kobiet zaszczepionych w wieku 12–13 lat nie wykryto ani jednego przypadku tego nowotworu.

Warto podkreślić, że korzyści wynikające ze szczepień mogą być widoczne w różnym horyzoncie czasowym – w zależności od rodzaju choroby i mechanizmu działania szczepionki. W przypadku prewencji chorób nowotworowych efekty te często ujawniają się po wielu latach, jednak mają kluczowe znaczenie dla zdrowia publicznego.

Szczepienia nie są więc wyłącznie narzędziem walki z infekcjami. Stanowią istotny element profilaktyki chorób o poważnych konsekwencjach zdrowotnych, przyczyniając się do zmniejszenia liczby zachorowań i poprawy jakości życia całych populacji.


Źródło:
Artykuł naukowy: Palmer TJ et al. Invasive cervical cancer incidence following bivalent human papillomavirus vaccination: population-based observational study. J Natl Cancer Inst. 2024;116(6):857–866.